. . 2011-10-23
pazdziernik 2011. tyle czasu juz minelo od kiedy w moje zycie wkroczyl frankfurt. Ta moja naiwnosc z tamtych lat do dzisiaj mnie zdumiewa. Jak to bylo mozliwe, ze po prostu przyjechalam i zostalam, majac zaledwie marne 10% szans.. 7 lat temu siedzialam w szkole zagryzajac piesc, blagajac w duchu zeby uwierzyli, ze ta ja, to nie prawdziwa ja, ze ja tak naprawde wiele wiecej potrafie, do wielu rzeczy jestem zdolna. Wierzylam ze w koncu wyplyne na powierzchnie i im pokaze. A co!
Do dzisiaj mnie zadzwia ten moj upor i pewnosc pozniejszej wygranej. Zastanwiam sie, ile samozaparcia zostalo mi na teraz z tamtych trudnych dla mnie czasow. To gdzie dzisiaj stoje zazwdzieczam sobie i .. przypadkowi. Nie wierze w przeznaczenie, ale jeszcze bardziej wierze w sile ludzkiego umyslu i przekonania o swojej wartosci. To metoda na sukces.. Trzeba uwierzyc, ze jest sie zdolnym byc na gorze!
skomentujesz? . (0)